علاج : استفراغ سودا « 1 » بايد « 2 » كردن به مطبوخ افتيمون و حب افتيمون و معجون نجاح « 3 » و جلاب گرم از بالنگو و گاو زبان و گل شكر بايد دادن ؛ و غذا نخودآب با « 4 » مرغ « 5 » يا گوشت « 6 » بره « 7 » . و « 8 » مصروع « 9 » بايد كه خود را از گرماى گرم و سرماى سرد نگاه دارد و بر گذار باد « 10 » و كنار آب ننشيند « 11 » و از جماع و مستى محترز باشد « 12 » . باب ششم « 13 » : در سكته سكته مرضى مخوف است و « 14 » اين « 15 » ، علتى است كه جمله حواس را « 16 » باطل گرداند و ناگاه افتد . و به يك بار افتد و سبب آن مادهء بلغمى باشد كه در راهگذر « 17 » روح نفسانى ، سدهء تمام بازديد « 18 » آورد « 19 » و بطون « 20 » دماغ را ممتلى گرداند . علامت سختى و سهلى سكته ، دشخوارى « 21 » و آسانى نفس زدن است . و كف اندر « 22 » سكته ، نشان زيادت شدن « 23 » علت باشد . علاج « 24 » : آن است كه تا « 25 » پنج روز هيچ جلاب و غذا نخورد « 26 » . روز ششم پر مرغ به روغن

--> ( 1 ) . س : سود ؛ م : سوداوى . ( 2 ) . م : - بايد . ( 3 ) . س : سود ؛ م : سوداوى . ( 4 ) . م : - بايد . ( 5 ) . س : جوانمرغ . ( 6 ) . م : - گوشت . ( 7 ) . م : + باشد . ( 8 ) . م : - و . ( 9 ) . م : + بايد كه آن خورد و . ( 10 ) . س : آب . ( 11 ) . س : نشيند ؛ « و بر گذر باد و آب نشايد نشست . » ( خفى علايى ، ص 136 ) . ( 12 ) . س : بود ؛ ل : + و اللّه اعلم بالصواب . ( 13 ) . م : + از مقالهء دوم . ( 14 ) . س : - و . ( 15 ) . ل : - اين . ( 16 ) . م : - را . ( 17 ) . س : رهگذر : م : راهگذار . ( 18 ) . ل : بديد . ( 19 ) . ل : آيد . ( 20 ) . س : - بطون . ( 21 ) . م : دشوارى . ( 22 ) . ل : در . ( 23 ) . م : + است . ( 24 ) . م : - علت . . . علاج . ( 25 ) . م : - تا . ( 26 ) . م : ندهند .